اچ پچ ماک، چاک-چاک، کویماک. ۱۰ غذای اصلی تاتار

5 ژوئن 2018
بهترین راه آشنا شدن با تاتارستان-امتحان غذاهای محلی است. توضیحات مختصری در رابطه با غذاهای محلی جمهوری تاتارستان، غذاهایی که در آن هویت ملی مردم نهفته شده است، ارائه می دهیم

اچ پچ مک

نوعی از پیراشکی مثلثی شکل که هر کسی آن را امتحان کند عاشق عطر و طعم این غذای محلی خواهد شد. قدمت اچ پچ مک به عشایر ترک بر می گردد. در آن زمان اچ پچ مک یک غذای آسان برای مسافران بود. امروز اچ پچ مک نماد غذاهای محلی تاتاری است و حتی آن را می توان همزاد خوشبختی ملی تاتارها دانست که به افتخار آن مجسمه، فیلم و تصاویر خنده دار در فضای مجازی ساخته می شوند. در زیر لایه ای از خمیر بافته شده و همراه با لایه ای از تخم مرغ مالیده شده بر روی آن، تکه های خردشده گوشت گاو، گوسفند و یا گوشت غاز به اضافه سیب زمینی و پیاز نهفته است. خوردن اچ پچ مک در حالت خیلی داغ و لب سوز با همراه با سس داغ، روش اصیل خوردن این نوع غذا محسوب می شود.

گوبادیا

یک پای گرد و بزرگ شبیه آفتاب دلنواز تاتارستان از جمله غذاهای ضروری در یک میز پذیرایی (که به زبان تاتاری «تابین» می شود ) می باشد. این نوع غذا بسیار مقوی و شیرین می باشد. محتویات پای گوبادیا ترکیبی از مواد مختلف است در ته گوبادیا یک نوع پنیر محلی آب پز شده در شیر قرار می گیرد. سطح بالای گوبادیا با برنج آب پز شده با کشمش شیرین و تخم مرغ آب پز ریز شده، پوشش داده می شود. 


چاک-چاک

تکه خمیرهای نرم سرخ شده در روغن با لایه ای ازعسل یکی از مهم ترین و معروف ترین شیرینی های محلی می باشد. چاک-چاک با انواع و اقسام مواد تکمیلی نظیر شکلات، گردو و کنجد سرو می شود. مردم تاتارستان برای این نوع غذای محلی خود احترام و اهمیت ویژه ای قائل هستند: در سال ۲۰۰۵ به مناسبت هزارمین سالگرد تاسیس شهر کازان چاک-چاکی به وزن ۱۰۰۰ کیلوگرم و مساحت ۱۳۲۶۶ متر مربع آماده شد. مهمانان تاتارستان حجم زیادی از این شیرینی را به عنوان سوغاتی با خودشان می برند. واقعا چه چیزی بهتر از غذای محلی است؟ 


زور بلیش

زور بلیش یکی از غذاهای سنگین و مقوی و به اصطلاح شاه همه میزهای پذیرایی در تاتارستان به شمار می رود. روش پخت این غذا بدین صورت است که در یک دیگ تکه های گوشت گاو، گوسفند، سیب زمینی، پیاز و آبگوشت به مدت دو ساعت میپزد.  لازم به ذکر است که خوردن و سرو این غذا به روش خاصی انجام می شود: در وهله اول سر خمیری آن را می برند و تکه های آن را به همراه محتویات به مهمانان می دهند. بعد از این غذا را تا ته می برند و به هر مهمانی قسمتی آغشته شده در آبگوشت می دهند. 


پرمیاچ

یکی از ساده ترین انواع پیراشکی در بین غذاهای تاتاری مقداری گوشت چرخ کرده گاو یا گوسفند به همراه پیاز خرد شده در بین لایه های به هم چسبیده از خمیر قرار می گیرد و در ظرفی با روغن داغ  کاملا سرخ می شود. 


بائورساک

همراه همیشگی چای، دوغ محلی و قاتیق. یکی از معروف ترین شیرینی های سنتی تاتارستان که با استفاده از آرد، روغن و تخم مرغ تهیه می شود. ابتدا خمیر به صورت خطی برش داده می شود و بعد به تکه های گرد ریز شده و در روغن داغ سرخ می شود. این شیرینی سنتی به صورت سرد و با پودر شکر بر روی آن سرو می شود.


الش

نوع پیراشکی دایره ای شکل است که به زور بلیش کوچک شباهت دارد. در زیر لایه طلایی (مثل گنبد مسجد قل شریف) از خمیری که اساس آن خامه محلی است، تکه های درشت مرغ به اضافه سیب زمینی، پیاز، کره  و ادویه جات قرار می گیرند. گوشت الش در آب خودش می پزد و به همین خاطر این نوع غذا خیلی آبدار و مقوی است.


کیستیبی

نانی که کمی شبیه نان تافتون ایرانی است را سرخ می کنند و در بین آن آن موادی نظیر پوره سیب زمینی یا آش ارزن قرار می دهند که در واقع معادل تاکو مکزیکی یا گیروس یونانی است اما به سبک تاتاری. کیستیبی (یا کوزیک مک) یکی از معروف ترین غذاهای محلی تاتارستان می باشد. ناگفته نماند که اخیرا آشپزهای محلی سعی می کنند به صورت آزمایشی مدل های جدیدی از این غذای سنتی را تهیه کنند. امروز دیگر در رستوران ها و قهوه خانه های محلی حتی کیستیبی با کتلت های گوشتی، ماهی و سبزیجات هم سرو می شود. اما همه می دانند که کیستیبی اصیل و کلاسیک همان نان لواش به همراه حجم زیادی از کره  می باشد.


کوی ماک

نوعی پنکیک است با خمیر بسیار سبک، خوشمزه و کسانی که متولد همین منطقه هستند با خوردن آن به دوران کودکی خود، زمانی که مادربزرگ برای انها این نوع غذا را درست می کرد، برمی گردند. خوردن کوی ماک با شیر تازه گاو لذت خاصی دارد. کوی ماک با مربای توت فرنگی و یا خامه محلی می چسبد.  «تلمه بول سین!» (نوش جان به زبان تاتاری) 


تالکیش کالوه

شیرینی با تاریخ چند صد ساله دستور پخت تالکیش کالوه را فردی به نام برخان بابای که بنیانگذار خاندان صفیولین است، پس از بازگشت ازاسارت در ترکیه عثمانی به تاتارستان آورد. در واقع او شیرینی جدید تاتاری را با استفاده از دستور پخت شیرینی های شرقی آن زمان ابداع کرده بود. تکه های هرمی شکل تهیه شده از نخ های عسلی و شکری در دهان آب می شوند. در میان همه شیرینی های سنتی تاتارستان تلکیش کالوه از نظر فن و دستور تهیه سخت ترین می باشد. عصاره عسلی را تا حدی می پزند تا صدای مشخصی از آن شنیده شود و رنگ آن باید از قهوه ای به گندمی عوض شود. بعد از این ماده تهیه شده را با آرد و روغن مخلوط می کنند و آن را تبدیل به بافت های خیلی ریز نموده و در فرم های از پیش تهیه شده قالب می زنند. 

مسیرها

دارای محبوبیت در میان گردشگران

قیمت بلیط ها تا کازان را بپرسید