The application we offer shows the most interesting cafes and museums and also can provide up to 25% off

Discount for cafes and museums in Kazan

Download application

شهر رویایی تاتار. راهنمایی محله (سلبدای) قدیمی تاتارنشین

محله قدیمی تاتارنشین - قلب تاریخی کازان است. گردش در محله قدیمی تاتارنشین شما را به صورت کامل با تاریخ فرهنگ تاتار آشنا می کند. در این مکان حدود ۷۰ اثار تاریخی مربوط به قرن های ۱۸ الی ۲۰ میلادی متمرکز شده اند
مدرسه

- آموزشگاه.

محله قدیمی تاتارنشین در نزدیکی مترو «پلوشاد توکایا» در قلب شهر کازان قرار گرفته است. مرزهای طبیعی مثل دریاچه کابان و کانال بولاک محله قدیمی تاتارنشین را از بقیه قسمت شهر جدا می سازد. اگر دوست داشته باشید درباره فرهنگ و زندگی روزمره و اشخاص سرشناس آن اطلاعات بیشتری را کسب کنید حتما به این قسمت تاریخی شهر بیایید. مدت ها قبل، اینجا دیواری بود که پشت آن فضا و زندگی خیلی خاص با خانه های پر زرق و برق و مناره های مساجد سر به فلک کشیده ، جاری و ساری بود.

میدان

- پلوشاد میدان- قسمت شهر با بازار و همچنین محل اجتماع مردم است

تاریخ محله قدیمی تاتارنشین در سال ۱۵۵۲ میلادی آغاز میشد زمانی که ایوان مخوف شهر کازان را فتح نمود و تاتارهاییرا که پشتیبان او بودند از قسمت بالای شهر به سمت ساحل چپ دریاچه کابان منتقل کرد. این محله به تدریج پر از خانه های تجار شهر، مساجد و مدارس شد. اهالی محل تاتارنشین به زودی میدان های خود را بنا نهادند و تولیدات صنایع دستی مثل جواهرات، کلاه ها و لوازم خانگی را راه اندازی کردند. زندگی در محل جدید داشت کم کم سروسامان می گرفت و با گذشت زمان این قسمت شهر تبدیل به یکی از مرفه ترین و جذاب ترین مناطق شهر شده بود. محله قدیمی تاتارنشین به حق به عنوان «اتلانتیدا تاتری» نامیده می شود زیرا این منطقه در زمان کودتای املیان پوگاچف در شهر کازان سالم باقی ماند و بعد از این رویداد تاریخی به زندگی عادی خود ادامه داشت. آثار تاریخی و معماری که اشخاص سرشناس و فعال در زمینه فرهنگ و هنر در زمان خود در آنجا زندگی می کردند هنوز هم اینجا باقی مانده اند. شایان ذکر است که محله قدیمی تاتارنشین در طول تاریخ خود همیشه به عنوان یک منطقه ویژه و خودکفا محسوب می شد. از سال ۱۹۹۸ محله قدیمی تاتارنشین به عنوان ذخیره گاه تاریخی و فرهنگی «ایسکه تاتار بیستسه» با اختیارات ویژه اعلام شد.

با قرار گرفتن در نزدیکی آب نماهای تئاتر کمال رو به روی دریاچه کابان و با چرخیدن در جهت عقربه ساعت خواهید دید که با هر ۴۵ درجه چرخش، معماری ساختمان ها قرن به قرن عوض می شود: بنای مسجد ال مرجانی مربوط به قرن ۱۸، بنای «بلغار» مربوط به قرن ۱۹، بنای «واستوچنی کلوب» مربوط به قرن ۲۰ و بناهای معاصر در سمت راست ساحل بولاک و دریاچه «نیژنی کابان». دریاچه «نیژنی کابان» سرشار از افسانه است و بر اساس بر یکی از این افسانه ها، در زیر گل کف دریاچه در عمق چند متری گنج خان کازان پنهان شده است. خیلی ها در جستجوی این گنج بوده اند و حتی برای این کار از تجهیزات مخصوص برای اکتشاف کف دریاچه استفاده کرده اند. قلاب های مخصوص را به یک شی سنگین می بستند، اما طناب همیشه پاره می شد و جستجوگران چیزی بدست نمی آوردند. تا به حال کسی گنج دریاچه کابان را پیدا نکرده است.

در امتداد ساحل دریاچه قسمت تجاری محله قدیمی تاتارنشین واقع شده است. مناره سفید رنگ اولین مسجد سنگی شهر معروف به مسجد ال مرجانی در میان سایر بناهای رنگارنگ و پایین به صورت مشخص دیده می شود. این مسجد به دستور شخصی خود کاترین دوم و با هزینع مومنان و نمازگذاران آن محله بنا نهاده شد. شایان ذکر است که اهالی محل تلاش زیادی کردند تا ساخت این مسجد در کوتاه ترین مدت ممکن و تا زمانی که رحمت علیا حضرت شامل حال آنها می شد، صورت گیرد. با احداث مسجد و برای اولین بار بعد از فتح کازان در سال ۱۵۵۲ مرحله جدیدی در روند شکل گیری منطقه مسلمان نشین شهر آغاز گردید. زمانی که ساخت مسجد تمام شد و نوبت به احداث مناره آن رسیده بود مقامات شهرداری نگران ارتفاع بیش از حد متعارف مناره شدند. این نگرانی ها طی گزارشی به کاترین دوم منتقل شد. اما ملکه روسیه (یا به قول خود تاتارها «ننه ملکه») در جواب به شکایات مقامات شهر پاسخ داد: «من به تاتارها قطعه زمینی برای احداث مسجد اختصاص دادم اما آسمان در قلمرو و محدوده اختیارات من نیست»

موذن

کلاهی مردانه می باشد که آن را هم چنان در زمان ورود به مسجد سر می گذارند

تراکم مساجد در محله قدیمی تاتارنشین به قدری زیاد است که موقع خواندن اذان صدای موذنین یکی می شود. اولین مسجدی که در آن اذان خوانده می شود مسجد ال مرجانی و بعد از آن مسجد آپانایفسکایا است و در خیابان بغلی نیز در مساجد بورنایفسکایا و گالوبایا به صورت همزمان اذان گفته می شود. اهالی محل با عجله کلاه های خودشان را سر می کنند و برای خواندن نماز به مساجد سرازیر می شوند.

کلاه پوش

شخصی در مسجد است که مردم را به نماز دعوت می کند.

طایفه تجار آپانایف، مالک بسیاری از املاک این محله بودند. خانه فامیلی آنها که زیباترین بنای صورتی رنگ در خیابان فتیح کریم محسوب می شود تا به حال هم باقی مانده است. این خانه از جمله اولین خانه های این محله بود که به شکل زاویه ای و دوبر خیابان ساخته شده بودند. طایفه معروف و ثروتمند آپانایف به فقرا و ضعفای محل کمک می کردند. به عنوان مثال در خانه آنها معلولین، کودکان یتیم و افراد بی خانمان زندگی می کردند و از طرف این خانواده معروف پیشتیبانی می شدند. در زمان شوروی در خانه آپانایف بیمارستانی فعال بود. در حال حاضر در این خانه، بیمارستان شهری و یکی از بزرگ ترین بخش های اورژانسی قرار گرفته است.

پنجره های خانه آپانایف مستقیم به میدان یونوسف جهت دارند که مهم ترین میدان شهر تا زمان شوروی به شمار می رفت . در زمان قدیم میدان یونوسف بسیار سرسبز بود و در اوایل قرن ۲۰ میلادی در آنجا تجمع و تظاهرات مردم برگزار می شد. در همین جا نیز مراسم تشییع جنازه عبدالله توکای شاعر معروف تاتارستان برگزار شده بود. لازم به ذکر است که اسم این میدان در سال های ۱۹۸۷ الی ۱۹۹۷ توکای بود. موزه توکای یا به اصطلاح «خانه شامیل» در همان جا قرار گرفته است. «خانه شامیل» با قصرهایی که در انیمشن های والت دیزنی می بینید، شباهت عجیبی دارد و در میان سایر بناها کاملا مشخص است.

در تقاطع خیابان های توکای و سافیان خانه اربابی بسیار بزرگ خاندان یونوسف و در تقاطع خیابان های سافیان و کایوما ناصیری اولین خانه خاندان آپانایف قرار گرفته اند.

در دل محله قدیمی تاتارنشین مساجد عظیمفسکایا و بورنایفسکایا واقع شده اند. اگر تا آنجا رسیدید، بدانید که دورترین کوچه ها و پس کوچه های محله را دیده اید که فقط خود اهالی محل درباره وجود آنان می دانند . 

در خیابان پیاده رو کایوما ناصیری دومین مسجد سنگی معروف به «آپانایفسکایا» یا «بایسکایا» قرار گرفته است. این مسجد با اینکه نمای بیرونی بسیار معمولی دارد که به شکوه مسجد ال مرجانی نیست اما در عین حال دکوراسیون داخلی آن بسیار زیباست. این مسجد به اسم خانواده تجار محلی که طول قرن های ۱۸ الی ۲۰ میلادی از آن نگهداری و پشتیبانی مالی می کردند نام گذاری شد. از کنار مسجد «آپانایفسکایا» کوچک ترین خیابان کازان موسوم به کونچه می گذرد. در اینجا جو و فضای قدیمی محله و خود خیابان به شدت احساس می شود. در داخل دیوارهای آجری، حفره های درست کرده اند که در آن اتو، قیچی قدیمی و چرخ خیاطی قرار داده شده زیرا در زمان قدیم اینجا چرم سازان (به زبان تاتاری - کونچه لر) کار می کردند.

رو به روی مسجد آپانایف موزه محله قدیمی تاتارنشین «تاتار بیستسه» واقع شده است. در اینجا شما می توانید سوار بر «بارابوس» (کالسکه تاتاری) در خیابان های قدیمی محله بگردید و محله قدیمی را از بالا مشاهده کنید و همچنین یک استکان چای معطر را با یک مادربزرگ مجازی بنوشید.

بعد از گردش، در مجتمع «خانه اربابی تاتار» که فضای قابل توجهی را به خود اختصاص داده و متشکل از رستوران، هتل، قهوه خانه، باغ وحش خیلی ناز و موزه می باشد استراحت کنید. حیاط این مجتمع شباهت زیادی به دژ قدیمی دارد. در داخل دیوارها گذرها و بالکن ها وجود دارند. در حیاط مجتمع یک چاه آب و یک گاری قرار دارد و دیوارهای آن با نقاشی های سنتی تزیین شده است. در این رستوران گوشت را در اجاق سنتی بلغار که از زمان باستان استفاده می شده، می پزند. حتما از قبل میزی را در تراس رستوران رزرو کنید که به دریاچه کابان رو دارد تا جو و فضای بی نظیر محله قدیمی تاتارنشین در یاد شما ماندگار شود.

مسیرها

دارای محبوبیت در میان گردشگران

قیمت بلیط ها تا کازان را بپرسید